ชีวิตรันทดของหนู

หนูเปลือยเปล่าเศร้าใจทำไมพี่ .... เพื่อเลี้ยงชีวี
ก็หนูคนนี้มิมีใคร

พี่มาว่าหนูจัญไร............... ทำลายชาติไทย
เพียงเผยเนื้อในให้เห็น

หนูทำเพราะความจำเป็น......... หากินยากเย็น
ตำรวจกวาดล้างถางพง

แต่หนูก็ไม่อาจปลง............ จากความลุ่มหลง
แห่งค่าวัตถุนิยม

มันทำให้หนูล่มจม.................มันทับมันถม
หนูตายด้วยค่ารายเดือน

ไม่จ่ายก็ไม่มีเพื่อน..............ศีลธรรมลางเลือน
ก็มันกระแสสังคม

แม้จะต้องอยู่ในตม..................สุดแสนขื่นขม
แต่หนูไม่น้อยหน้าใคร

มือถือ ไอพอดนั่นไง................ต้องมีเอาไว้
ไม่งั้นเดี๋ยวหนูไม่เท่

ขับรถต้องดูโก้เก๋...................แฮงค์เอ้าฮาเฮ
แม้หนูจะไม่มีตังค์

เลยเปิดผ้าโชว์เนื้อหนัง............เอาเงินพอยัง
แค่ให้ชีพหนูสบาย

ก็งานนี้มันง่ายง่าย..............ได้เงินมากมาย
ถลุงไปได้วันวัน

เรื่องเรียนไว้ค่อยว่ากัน...........มันยากนะนั่น
กว่าจะรู้เรื่องกันที

สู้หนูยอมลงอเวจี...............เปิดผ้า ให้สี
แล้วหนูก็มีตังใช้

แล้วพี่ว่าหนูทำไม..............หนูไร้พิษภัย
ก็หนูแค่อยากใช้เงิน

แนวคิดหนูก็ตื้นเขิน.............ทางนี้ทางเดิน
ที่หนูเลือกแล้วว่าดี

ขอโทษนะคะคุณพี่..............เพราะสิทธิหนูมี
ไม่ดีก็ไม่ต้องมา ....หุหุ

.................................................

inspiration : ข่าวเรื่องโสเภณีเด็ก

เจ้าหิ่งห้อย

แสงวับวามถามสู้ .............สุรีย์ศรี
คงเหลือเพียงธุลี..............มอดไหม้
เพียงอยากยึดวิถี.....................ตีต่อ
แม้นม้วยยังชื่อไว้.........หิ่งห้อย ท้าชน

inspiration : ไปซะแล้ว สื่อ...

ฉันคือก้อนกรวดน้อย

ฉันคือกรวดก้อนน้อย
ล่องลอยไปตามกระแสสินธุ์
ฉันก็เป็นเพียงก้อนดิน
ที่สูญสิ้นซึ่งค่าราคาตน

ฉันล่องท่องไปในโลกกว้าง
อ้างว้างเหว่ว้า หมองหม่น
มีเพื่อนคือธุลีปะปน
ลอยวนในห้วงแห่งธาร

ความเหงาเกาะกุมใจฉัน
ทุกวันเฝ้าหาความหวาน
วันใดแม้นได้พบพาน
คงสุขสำราญเหลือใจ

รัก

รักเอย
โอ้ ทรามเชยเจ้าจะรู้บ้างไหม
ว่าพี่นี้รักเจ้าสุดหัวใจ
จะไม่มีผู้ใดมาทดแทน

รักน้อง
พี่เฝ้ามองอย่างห่วงและหวงแหน
อยากจะขอให้เจ้ามาเป็นแฟน
เกรงเหมือนแหงนมองฟ้าท้าเครื่องบิน

รักเจ้า
พี่ยอมเศร้า สูญทรัพย์ หมดสิ้น
เพียงขอให้ ตัวเจ้า ได้ยิน
ทั้งชีวินของพี่นี้มีให้เธอ...


inspiration : วู้วววววววว ... เน่าจัง

ฟ้าจ๋าฟ้า ใยข้ามองไม่เห็นเป็นสีชมพู

แหงนมองฟ้าก็เห็นเป็นสีฟ้า
เพ่งสายตาดูกี่ทีสีสดใส
ฟ้าเด่นดีสีไม่ตกดังใจ
ก็เราไม่เคยตื่นเช้ากะเขาสักที....

inspiration : อุ๊บบบ...

ฤทธิ์รัก

รักเอย ฤทธิ์เหลือล้ำ ......พรรณนา
แม้นต้องวายชีวา........หม่นไหม้
เพียงเคียงแค่ทิวา.........คราหนึ่ง
ความสุขที่อยู่ใกล้............เพลิงกล้า บ่เกรง

inspiration : ...

เพียงยิน

สดับเพียงแต่เสียงนาง
ที่เหว่ว้างพลันจางหาย
เหนื่อยอ่อนก็ผ่อนคลาย
ใจสบายแค่ได้ยิน
ยินเสียงเพียงลิบลิบ
ดั่งน้ำทิพย์ชโลมริน
ทุกข์ใดให้หมดสิ้น
สุขชีวินจนสิ้นลม

เป้าหมาย

เจ้าเลือนลางหากเจ้าไร้เป้าชีวิต
เจ้าลิขิตชะตาเจ้าเศร้าที่ไหน
เจ้าขยันเจ้าก็ได้สบายไป
เจ้าขี้เกียจเจ้าก็ไร้ซึ่งเงินตรา

เจ้าทำตัวเจ้าเองหนอก็เห็นอยู่
เจ้าหดหู่ทุกข์ยากอนาถา
เจ้าไม่ยอมกอบการใดไร้กิจจา
แล้วใครเล่าเขาจะมาช่วยดูดี?

...
Inspiration : คนจรจัดแถวนิวเฮเวน

รัก รัก รัก

อยากบอกรักวันละร้อยหน
เจ้าจอมซนจะรู้บ้างไหม
ว่าพี่รัก น้องเจ้า สุดหัวใจ
อยากกอดเก็บน้อง ไว้แค่คนเดียว

inspiration : อยากแต่งกลอนน่ารักๆ บ้าง

รัก

จะวอนไหว้ทั่วทศทิศา
จะดำดิ่งพสุธาสั่นไหว
จะตามเจ้าสุดฟ้าหล้าไกล
ขอแค่ใจเจ้านี้มีพี่พอ....

ขอรัก

ทรมานแน่แท้ความรัก
ศรรักปักใจพี่แล้วเจ้าแก้วเอ๋ย
อย่าแชเชือนเฉยชาระอาเลย
ขอทรามเชยรักตอบจักขอบคุณ

เจ้า

มองฟ้าเห็นหมูดาวพร่างพราวฟ้า
มองแก้วตาดังดารานภาใส
มองแก้มเจ้าสุกปลั่งดั่งดวงใจ
มองในใจเห็นแต่เจ้าเฝ้าภิรมย์

Inspiration : you!

เหงา

ปล่อยใจไปตามฝัน
โอ้ใจฉันจมความเหงา
มองไปใกล้ใกล้เรา
ไม่มีเจ้ามาอยู่เคียง...


inspiration: ช่างมันเหอะ

ตามใจ

เกร็ดขาวที่พราวพราย
เลื่อมระบายระบัดแสง
ลมพัดสะบัดแรง
กระทบหน้าระอาใจ

ใจข้า ณ ครานี้
ไปหลบหนีอยู่ที่ไหน
ตามหาเจ้ากลอยใจ
เฝ้าคอยไป ไร้วี่แวว

inspiration : หิมะแรกที่นิวเฮเวน

katrina

ลมกระโชกโบกพัดสะบัดซ่า
พระพายพัดซัดมาทั้งห่าฝน
ดังอื้ออึงหวีดหวิวอลวน
มีศพคนลอยเกลื่อนในเถื่อนธาร

พอน้ำลดลำแดดก็แผดเผา
ไร้ร่มเงาหลบเพลิงกล้าที่พล่าผลาญ
ใจมลายเหลือกายเปล่าให้ร้าวราญ
สูญสิ้นทรัพย์ศฤงคารย์แม้บ้านเรือน

inspiration: katrina

ตัวสำรอง

เหงื่อไคลไหลย้อยหยด
โศกสลดด้วยสยอง
เป็นเช่นตัวสำรอง
เพียงที่สองจึงหมองมัว

Inspiration : random thought

Gee!

Today, I look at the sky.
The sun 's shining above the sea.
I frankly dont know why.
It builds some desire to me.
I feel like my heart start to fly,
directly, to the sky of thee.

The sun is like your eyes
it 's always impressed by me
It is indeed precious
yet sometime it makes me cry
I want you to know that you set me free
From my sadness and the terrible destiny,

I dont know you
and you dont know me
Sometime I wonder why
What is in our mind
It's really hard to find
the secret inside your blessful smile
May be because I am too shy ...

But it helps me make up my mind
To fly to the sky
and to not surrender my desire
Oh Girl! you are such a divine
My gosh!!! what is wrong with me...

................................

Inspiration : she?

เธอจ๋า

......เธอเอ๋ย เธอจ๋า
เธอจะอยู่ชั้นฟ้า นภาไหน
จะตามเธอคนดีทุกที่ไป
ไม่ให้คลาดคราไปกระไรเลย

......เธอเอ๋ยเธอจ๋า
พี่รักเธอหนักหนาอย่าชาเฉย
อยากจะบอกรักเธอไม่ห่างเลย
ให้ทรามเชยหมดใจไปทั้งดวง

Inspiration: distant love!

เพื่อนาง

แม้ตัวจักไกลนาง..........................แรมปี
ขอเพียงนางคนดี..........................ชิดใกล้
บุกบั่นป่าพงพี.............................มิหวั่น
เพียงเจ้าเคียงคู่ไซร้................ถิ่นฟ้า จักตาม

Inspiraton : It is for you ka!

หวั่นใจ

เพียงเห็นเจ้าเนื้อนวล
ใจรัญจวนจำจรจาก
พลาดพลั้งจึ่งพลัดพราก
ยากจริงหนอที่รอใจ

เจ้านั้นงามสะพร่าง
เจ้าก้าวย่างอย่างสดใส
หวั่นกลัวเจ้าหวั่นใจ
ให้กับใครที่ผ่านมา

inspiration : nowhere

สดับ

เสียงแว่วแว่วยินเสียง
ยินสำเนียงที่พึงยิน
จินตนาเป็นอาจินต์
ถึงค่ำเช้าเฝ้าคิดถึง

(กลบทครอบจักรวาล)
inspiration : some thing in my mind

จันทร์เสี้ยว

มองเห็นจันทร์เสี้ยวน้อยเหมือนคอยรัก
รอเพียงพักษ์เนื้อนวลที่ชวนฝัน
มาเติมแต่งจันทร์เสี้ยวให้เต็มจันทร์
ให้แจ่มจ้าดังตะวันนิรันดร ...

inspiraton : why would I tell you?

ไอน้ำ

ไอน้ำพอปะทะความเย็นกลายเป็นเม็ดฝนไหลลงมาจากฟ้า
เหมือนคนปะทะความเย็นชาน้ำจากตาก็รินไหล

inspiration : somewhere

ปริญญา

เพียงกระดาษแผ่นหนึ่งที่พึงฝัน
ต้องบากบั่น ตั้งมั่น ด้วยมั่นหมาย
ทุ่มเทให้ สุดพลัง ทั้งใจกาย
ผลสุดท้าย เพียงใบวัด ปัญญาคน

แค่นี้หรือ?

Inspiration : Depression I guess...

จุ๊กกรู

เห็นวิหคนกเขาคู่เขาจู๋จี๋
โอ้ ปักษี ตัวข้านี้ช่างอิจฉา
มีน้องนางป้อนข้าวน้ำช่างตำตา
อยากจะหาหนังสติ๊กมาไล่ยิง... อุ๊บบ

Inspiration : I dont know while i was composing this poetry, I was sleepwalking.

รักลวง

จากเจ้ามานานเหลือเกิน
อยากพบอยากหยอกเอินเจ้านัก
เจ้าเป็นฉันใดไม่ประจักษ์
พี่ยังภักดีอยู่มิรู้วาย

อยากพบประสบดวงหน้า
กอดแนบกายามิหาย
สมานประสานใจกาย
มิคลายสลายไปตามกาล

หากแม้นดังหวังคงดี
รักนี้คงสุขแสนหวาน
สามภพแม้นได้พบพาน
อิจฉาสำราญสองเรา

หากใจไม่เที่ยงดังหมาย
ต้นรักจึงกลายใบเฉา
สองเราเคยแอบแนบเนา
เคยเฝ้ารอรักหวนมา

รักผ่านไวปานลมโชย
แม้นโหยหาคู่โหยหา
มีชายมาส่งสายตา
น้องยาจึงโอนเอนไป

เสียงพร่ำพรอดรักหวานชื่น
เคล้าเสียงสะอื้นสั่นไหว
สองคนรักกันปันใจ
หนึ่งคนสิ้นไร้กำลัง

รักเราเจ้าจำได้ไหม
ที่เคยฝันไว้ใจหวัง
ดังวิหคคืนคู่สู่รัง
รักยังอยู่คู่ทิวา...

วันนี้ยามนี้เปลี่ยนไป
นกน้อยถิ่นไกลอย่างข้า
ไร้รักไร้คู่ขวัญตา
เพียงจรกลับมาถามใจ

รักแล้วรักเจ้าเฝ้ารัก
มิเคยที่จักสงสัย
ว่าเจ้าจะกลายเปลี่ยนไป
มีใครมาชิดเชยชม

กลับมาด้วยหวังบรรเจิด
จะเชยเชิดโฉมสุขสม
กลับกลายชายอื่นรื่นรมย์
จึงตรมขมอยู่มิจาง

inspiration : random thought

แช่งรัก

...ไฟนรกโลกันตร์ที่พรั่นพรึง
เจตภูติผีพิโรธที่โกรธขึ้ง
ดังอื้ออึงเสียงสนั่นเลื่อนลั่นไป

ธรณีสูบกายเพี้ยงวายปราณ
ไฟแผดผลาญปี้ป่นแค่หม่นไหม้
นางย่ำเหยีบบใจข้าจนสาใจ
มลายวอดมอดไร้ยิ่งไฟราญ

แม้นฟ้าแยกแตกสิ้นดินสลาย
ช้ำมิวายชั่วกัลปาวสาน
แค้นนี้ตราติดไว้ในวิญญาณ
หากพบพานจักฝังร่างขอวางวาย

สูเป็นดาวขอเป็นดินที่สิ้น
ไร้สูเป็นไฟเป็นไอเดือดที่เหือดหาย
สูอุบัติ ขอวายวอดมอดมลาย
แม้นเกิดตายกี่ชาติไม่อาจลืม

Inspiration : เสียเจ้า โดย อังคาร กัลยาณพงษ์

เชิงมวย

ยกมือขึ้นเหนือเกล้า............................วันทา
ขอทวยเทพเทวา.............................ร่วมป้อง

ร่ายรำน้ำมันทา.................................พอข่ม

สายสิญจน์เอามาคล้อง................มนต์อ้าง นำชัย

มวยสำนักหาญกล้า.....................ต่อยตี

เข้าดึงดันราวี.........................คลุกบ้าง
ถอยหลบชั้นเชิงมี........................ทีท่า

หมัดเดียวเห็นดาวคว้าง.......สอยร่วง ลงดิน

มวยวัดปัดเฟี้ยวฟ้าว...............................วืดวาด
กำหมัดแล้วตั้งการ์ด...............................มาดร้าย
ฟุตเวิร์คอย่างองอาจ.............................กล้าแกร่ง
แย็บขวาปล่อยหมัดซ้าย................สะดุดล้ม น๊อคเอง

Inspiration:อยากแต่งอ่ะ มีไรป่ะ เดี๋ยวต่อยเลย

ลำนำแห่งเหมันต์

....โอ้ เหมันต์
ให้หนาวสั่นระรัวระริกร่าง
บ่ระเริงระรื่นรักเลือนลาง
ไร้เนื้อนางแนบใกล้ให้หายหนาว

....โอ้ เหมันต์
ฤาอาถรรพย์เพียงใจที่ไร้สาว
ดังเดือนมืด ฟ้าดับ แลลับดาว
ไร้แสงพราว แต่งฟ้ามืด ที่จืดจาง

....โอ้ เหมันต์
แสนจาบัลย์ ครั้นจำลา ที่ลาร้าง
หนาวสะท้าน สั่นสะทก ไกลอกนาง

จึ่งอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย

....โอ้ เหมันต์
ไร้นางอยู่คู่ชีวันใจพลันหาย
มีเพียงร่าง ไร้นางใกล้ ใจมลาย
อยากเพียงเห็นยิ้มพริ้มพรายให้ได้ยล

....โอ้ เหมันต์

ที่โศกศัลย์พลันสุขไร้ทุกข์หม่น

ขอแค่นางมาอยู่คู่กมล

ที่ทุกข์ทนถมทับจักลับไกล...

Inspiration: the share characteristic of snow of night -- loneliness !

เพื่อใคร?

คืนนี้จันทร์ดูเปล่าเปลี่ยวเดียวดายยิ่ง
ไร้ดาวล้อมพร้อมพริ้งเป็นมิ่งศรี
ดวงจันท์เจ้าแจ่มฟ้าทั้งราตรี
เพียงมณีไร้ทองสุดหมองใจ

แม้นว่าพี่สำเร็จดังที่ตั้งหมาย
ต้องเดียวดายไร้น้องคู่อยู่ไฉน
ดังเดือนจันทร์ไร้ดาวให้หนาวใจ
แม้นลือชื่อขจรไกลใครยินดี

พี่ยอมทุกข์สุดแสนจะเจ็บแสบ
ขออิงแอบนวลน้องไม่หมองศรี
ดุจเสี้ยวจันทร์ คู่ดาว แลเข้าที
เพียงคืนนี้ให้สกาวทั้งดาวเดือน

inspiration : แห้ว

หวั่นไหวดั่งร่างไร้วิญญา

๏ หวั่นไหวดังร่างไร้...................................วิญญา
ร่ำไห้เพียงอรรถา.......................................บ่งแจ้ง
สุดแสนถวิลหา...................................ไออุ่น อกแม่
ดังองค์เทวษแกล้ง.....................อยู่ม้วย เสมอเหมือน ๚

๏ ร้อนใจดังไฟกลุ้ม.................................สุมทรวง
เผาอกพี่แดดวง.......................................มอดไหม้
เปรียบศรแทงทะลวง......................................ใจพี่
โศกศัลย์ยังร่างไว้...........................โศกช้ำ กำสรวล ๚

inspiration : confusion

บทเรียนจากดอกหญ้า

ลมหวีดหวิวปลิวไหวไล่เล่นล้อ
ชาติต้นอ้อจักเอนไปในทิวกว้าง
เหมือนดอกหญ้ายากไร้ตามรายทาง
ที่โอนอ่อนเอียงข้างไม่ขวางใคร

ต่างกับต้นสนใหญ่ในทุ่งโล่ง
พายุโหมต้นโคลงรากสั่นไหว
แม้นลมแรงคงจักล้มตามลมไกว
ดอกหญ้าน้อยแม้นเอียงไปยังกลับยืน

inspiration: ramdom thought

หนาว

สะเก็ดขาววาววับจับยอดหญ้า
นองน้ำตา สะอื้นไห้ ใจคิดถึง
หนาวสะท้าน ซ่านทรวง ห่วงคะนึง
ฤาฟ้าขึ้ง โกรธข้า จึงชาเย็น

บันดาลดลผลึกขาวจากราวฟ้า
เย็นยะเยือกตกมาทำข้าเข็ญ
ลมปะหน้า เจ็บช้ำแสนลำเค็ญ
ดูกถึงเอ็น สั่นเทิ้ม เริ่มชากาย

อยากชักชวนนวลนางสอางค์อร
มาร่วมกอดแนบนอนผ่อนหนาวหาย
ที่เจ็บจนชาเอ็นจะเค้นคลาย
อุ่นสบายในอ้อมกอดยอดชีวา


Inspiration: the first winter encounter..after being back to Thailand