คืนนี้จันทร์ดูเปล่าเปลี่ยวเดียวดายยิ่ง
ไร้ดาวล้อมพร้อมพริ้งเป็นมิ่งศรี
ดวงจันท์เจ้าแจ่มฟ้าทั้งราตรี
เพียงมณีไร้ทองสุดหมองใจ
แม้นว่าพี่สำเร็จดังที่ตั้งหมาย
ต้องเดียวดายไร้น้องคู่อยู่ไฉน
ดังเดือนจันทร์ไร้ดาวให้หนาวใจ
แม้นลือชื่อขจรไกลใครยินดี
พี่ยอมทุกข์สุดแสนจะเจ็บแสบ
ขออิงแอบนวลน้องไม่หมองศรี
ดุจเสี้ยวจันทร์ คู่ดาว แลเข้าที
เพียงคืนนี้ให้สกาวทั้งดาวเดือน
inspiration : แห้ว
บทกวีเป็นศิลปะการจัดเรียงคำทำให้จรรโลงใจ ทำให้จิตใจเย็นลง มีสมาธิ ทุกครั้งที่ผมเขียนบทกวีเสร็จ ผมจะยิ้ม และอ่านทวนซ้ำไปซ้ำมา แก้ไขบ้างตามแต่สมองจะตรึกได้ในยามนั้น
Thursday, January 20, 2005
หวั่นไหวดั่งร่างไร้วิญญา
๏ หวั่นไหวดังร่างไร้...................................วิญญา
ร่ำไห้เพียงอรรถา.......................................บ่งแจ้ง
สุดแสนถวิลหา...................................ไออุ่น อกแม่
ดังองค์เทวษแกล้ง.....................อยู่ม้วย เสมอเหมือน ๚
๏ ร้อนใจดังไฟกลุ้ม.................................สุมทรวง
เผาอกพี่แดดวง.......................................มอดไหม้
เปรียบศรแทงทะลวง......................................ใจพี่
โศกศัลย์ยังร่างไว้...........................โศกช้ำ กำสรวล ๚
inspiration : confusion
ร่ำไห้เพียงอรรถา.......................................บ่งแจ้ง
สุดแสนถวิลหา...................................ไออุ่น อกแม่
ดังองค์เทวษแกล้ง.....................อยู่ม้วย เสมอเหมือน ๚
๏ ร้อนใจดังไฟกลุ้ม.................................สุมทรวง
เผาอกพี่แดดวง.......................................มอดไหม้
เปรียบศรแทงทะลวง......................................ใจพี่
โศกศัลย์ยังร่างไว้...........................โศกช้ำ กำสรวล ๚
inspiration : confusion
Saturday, January 01, 2005
บทเรียนจากดอกหญ้า
ลมหวีดหวิวปลิวไหวไล่เล่นล้อ
ชาติต้นอ้อจักเอนไปในทิวกว้าง
เหมือนดอกหญ้ายากไร้ตามรายทาง
ที่โอนอ่อนเอียงข้างไม่ขวางใคร
ต่างกับต้นสนใหญ่ในทุ่งโล่ง
พายุโหมต้นโคลงรากสั่นไหว
แม้นลมแรงคงจักล้มตามลมไกว
ดอกหญ้าน้อยแม้นเอียงไปยังกลับยืน
inspiration: ramdom thought
ชาติต้นอ้อจักเอนไปในทิวกว้าง
เหมือนดอกหญ้ายากไร้ตามรายทาง
ที่โอนอ่อนเอียงข้างไม่ขวางใคร
ต่างกับต้นสนใหญ่ในทุ่งโล่ง
พายุโหมต้นโคลงรากสั่นไหว
แม้นลมแรงคงจักล้มตามลมไกว
ดอกหญ้าน้อยแม้นเอียงไปยังกลับยืน
inspiration: ramdom thought
หนาว
สะเก็ดขาววาววับจับยอดหญ้า
นองน้ำตา สะอื้นไห้ ใจคิดถึง
หนาวสะท้าน ซ่านทรวง ห่วงคะนึง
ฤาฟ้าขึ้ง โกรธข้า จึงชาเย็น
บันดาลดลผลึกขาวจากราวฟ้า
เย็นยะเยือกตกมาทำข้าเข็ญ
ลมปะหน้า เจ็บช้ำแสนลำเค็ญ
ดูกถึงเอ็น สั่นเทิ้ม เริ่มชากาย
อยากชักชวนนวลนางสอางค์อร
มาร่วมกอดแนบนอนผ่อนหนาวหาย
ที่เจ็บจนชาเอ็นจะเค้นคลาย
อุ่นสบายในอ้อมกอดยอดชีวา
Inspiration: the first winter encounter..after being back to Thailand
นองน้ำตา สะอื้นไห้ ใจคิดถึง
หนาวสะท้าน ซ่านทรวง ห่วงคะนึง
ฤาฟ้าขึ้ง โกรธข้า จึงชาเย็น
บันดาลดลผลึกขาวจากราวฟ้า
เย็นยะเยือกตกมาทำข้าเข็ญ
ลมปะหน้า เจ็บช้ำแสนลำเค็ญ
ดูกถึงเอ็น สั่นเทิ้ม เริ่มชากาย
อยากชักชวนนวลนางสอางค์อร
มาร่วมกอดแนบนอนผ่อนหนาวหาย
ที่เจ็บจนชาเอ็นจะเค้นคลาย
อุ่นสบายในอ้อมกอดยอดชีวา
Inspiration: the first winter encounter..after being back to Thailand
Subscribe to:
Posts (Atom)