หนาว

สะเก็ดขาววาววับจับยอดหญ้า
นองน้ำตา สะอื้นไห้ ใจคิดถึง
หนาวสะท้าน ซ่านทรวง ห่วงคะนึง
ฤาฟ้าขึ้ง โกรธข้า จึงชาเย็น

บันดาลดลผลึกขาวจากราวฟ้า
เย็นยะเยือกตกมาทำข้าเข็ญ
ลมปะหน้า เจ็บช้ำแสนลำเค็ญ
ดูกถึงเอ็น สั่นเทิ้ม เริ่มชากาย

อยากชักชวนนวลนางสอางค์อร
มาร่วมกอดแนบนอนผ่อนหนาวหาย
ที่เจ็บจนชาเอ็นจะเค้นคลาย
อุ่นสบายในอ้อมกอดยอดชีวา


Inspiration: the first winter encounter..after being back to Thailand