จากเจ้ามานานเหลือเกิน
อยากพบอยากหยอกเอินเจ้านัก
เจ้าเป็นฉันใดไม่ประจักษ์
พี่ยังภักดีอยู่มิรู้วาย
อยากพบประสบดวงหน้า
กอดแนบกายามิหาย
สมานประสานใจกาย
มิคลายสลายไปตามกาล
หากแม้นดังหวังคงดี
รักนี้คงสุขแสนหวาน
สามภพแม้นได้พบพาน
อิจฉาสำราญสองเรา
หากใจไม่เที่ยงดังหมาย
ต้นรักจึงกลายใบเฉา
สองเราเคยแอบแนบเนา
เคยเฝ้ารอรักหวนมา
รักผ่านไวปานลมโชย
แม้นโหยหาคู่โหยหา
มีชายมาส่งสายตา
น้องยาจึงโอนเอนไป
เสียงพร่ำพรอดรักหวานชื่น
เคล้าเสียงสะอื้นสั่นไหว
สองคนรักกันปันใจ
หนึ่งคนสิ้นไร้กำลัง
รักเราเจ้าจำได้ไหม
ที่เคยฝันไว้ใจหวัง
ดังวิหคคืนคู่สู่รัง
รักยังอยู่คู่ทิวา...
วันนี้ยามนี้เปลี่ยนไป
นกน้อยถิ่นไกลอย่างข้า
ไร้รักไร้คู่ขวัญตา
เพียงจรกลับมาถามใจ
รักแล้วรักเจ้าเฝ้ารัก
มิเคยที่จักสงสัย
ว่าเจ้าจะกลายเปลี่ยนไป
มีใครมาชิดเชยชม
กลับมาด้วยหวังบรรเจิด
จะเชยเชิดโฉมสุขสม
กลับกลายชายอื่นรื่นรมย์
จึงตรมขมอยู่มิจาง
inspiration : random thought
No comments:
Post a Comment