บทกวีเป็นศิลปะการจัดเรียงคำทำให้จรรโลงใจ ทำให้จิตใจเย็นลง มีสมาธิ ทุกครั้งที่ผมเขียนบทกวีเสร็จ ผมจะยิ้ม และอ่านทวนซ้ำไปซ้ำมา แก้ไขบ้างตามแต่สมองจะตรึกได้ในยามนั้น
จะวอนไหว้ทั่วทศทิศาจะดำดิ่งพสุธาสั่นไหวจะตามเจ้าสุดฟ้าหล้าไกลขอแค่ใจเจ้านี้มีพี่พอ....
Post a Comment
No comments:
Post a Comment