หนูเปลือยเปล่าเศร้าใจทำไมพี่ .... เพื่อเลี้ยงชีวี
ก็หนูคนนี้มิมีใคร
พี่มาว่าหนูจัญไร............... ทำลายชาติไทย
เพียงเผยเนื้อในให้เห็น
หนูทำเพราะความจำเป็น......... หากินยากเย็น
ตำรวจกวาดล้างถางพง
แต่หนูก็ไม่อาจปลง............ จากความลุ่มหลง
แห่งค่าวัตถุนิยม
มันทำให้หนูล่มจม.................มันทับมันถม
หนูตายด้วยค่ารายเดือน
ไม่จ่ายก็ไม่มีเพื่อน..............ศีลธรรมลางเลือน
ก็มันกระแสสังคม
แม้จะต้องอยู่ในตม..................สุดแสนขื่นขม
แต่หนูไม่น้อยหน้าใคร
มือถือ ไอพอดนั่นไง................ต้องมีเอาไว้
ไม่งั้นเดี๋ยวหนูไม่เท่
ขับรถต้องดูโก้เก๋...................แฮงค์เอ้าฮาเฮ
แม้หนูจะไม่มีตังค์
เลยเปิดผ้าโชว์เนื้อหนัง............เอาเงินพอยัง
แค่ให้ชีพหนูสบาย
ก็งานนี้มันง่ายง่าย..............ได้เงินมากมาย
ถลุงไปได้วันวัน
เรื่องเรียนไว้ค่อยว่ากัน...........มันยากนะนั่น
กว่าจะรู้เรื่องกันที
สู้หนูยอมลงอเวจี...............เปิดผ้า ให้สี
แล้วหนูก็มีตังใช้
แล้วพี่ว่าหนูทำไม..............หนูไร้พิษภัย
ก็หนูแค่อยากใช้เงิน
แนวคิดหนูก็ตื้นเขิน.............ทางนี้ทางเดิน
ที่หนูเลือกแล้วว่าดี
ขอโทษนะคะคุณพี่..............เพราะสิทธิหนูมี
ไม่ดีก็ไม่ต้องมา ....หุหุ
.................................................
inspiration : ข่าวเรื่องโสเภณีเด็ก
บทกวีเป็นศิลปะการจัดเรียงคำทำให้จรรโลงใจ ทำให้จิตใจเย็นลง มีสมาธิ ทุกครั้งที่ผมเขียนบทกวีเสร็จ ผมจะยิ้ม และอ่านทวนซ้ำไปซ้ำมา แก้ไขบ้างตามแต่สมองจะตรึกได้ในยามนั้น
Tuesday, December 06, 2005
เจ้าหิ่งห้อย
แสงวับวามถามสู้ .............สุรีย์ศรี
คงเหลือเพียงธุลี..............มอดไหม้
เพียงอยากยึดวิถี.....................ตีต่อ
แม้นม้วยยังชื่อไว้.........หิ่งห้อย ท้าชน
inspiration : ไปซะแล้ว สื่อ...
คงเหลือเพียงธุลี..............มอดไหม้
เพียงอยากยึดวิถี.....................ตีต่อ
แม้นม้วยยังชื่อไว้.........หิ่งห้อย ท้าชน
inspiration : ไปซะแล้ว สื่อ...
ฉันคือก้อนกรวดน้อย
ฉันคือกรวดก้อนน้อย
ล่องลอยไปตามกระแสสินธุ์
ฉันก็เป็นเพียงก้อนดิน
ที่สูญสิ้นซึ่งค่าราคาตน
ฉันล่องท่องไปในโลกกว้าง
อ้างว้างเหว่ว้า หมองหม่น
มีเพื่อนคือธุลีปะปน
ลอยวนในห้วงแห่งธาร
ความเหงาเกาะกุมใจฉัน
ทุกวันเฝ้าหาความหวาน
วันใดแม้นได้พบพาน
คงสุขสำราญเหลือใจ
ล่องลอยไปตามกระแสสินธุ์
ฉันก็เป็นเพียงก้อนดิน
ที่สูญสิ้นซึ่งค่าราคาตน
ฉันล่องท่องไปในโลกกว้าง
อ้างว้างเหว่ว้า หมองหม่น
มีเพื่อนคือธุลีปะปน
ลอยวนในห้วงแห่งธาร
ความเหงาเกาะกุมใจฉัน
ทุกวันเฝ้าหาความหวาน
วันใดแม้นได้พบพาน
คงสุขสำราญเหลือใจ
Monday, December 05, 2005
รัก
รักเอย
โอ้ ทรามเชยเจ้าจะรู้บ้างไหม
ว่าพี่นี้รักเจ้าสุดหัวใจ
จะไม่มีผู้ใดมาทดแทน
รักน้อง
พี่เฝ้ามองอย่างห่วงและหวงแหน
อยากจะขอให้เจ้ามาเป็นแฟน
เกรงเหมือนแหงนมองฟ้าท้าเครื่องบิน
รักเจ้า
พี่ยอมเศร้า สูญทรัพย์ หมดสิ้น
เพียงขอให้ ตัวเจ้า ได้ยิน
ทั้งชีวินของพี่นี้มีให้เธอ...
inspiration : วู้วววววววว ... เน่าจัง
โอ้ ทรามเชยเจ้าจะรู้บ้างไหม
ว่าพี่นี้รักเจ้าสุดหัวใจ
จะไม่มีผู้ใดมาทดแทน
รักน้อง
พี่เฝ้ามองอย่างห่วงและหวงแหน
อยากจะขอให้เจ้ามาเป็นแฟน
เกรงเหมือนแหงนมองฟ้าท้าเครื่องบิน
รักเจ้า
พี่ยอมเศร้า สูญทรัพย์ หมดสิ้น
เพียงขอให้ ตัวเจ้า ได้ยิน
ทั้งชีวินของพี่นี้มีให้เธอ...
inspiration : วู้วววววววว ... เน่าจัง
ฟ้าจ๋าฟ้า ใยข้ามองไม่เห็นเป็นสีชมพู
แหงนมองฟ้าก็เห็นเป็นสีฟ้า
เพ่งสายตาดูกี่ทีสีสดใส
ฟ้าเด่นดีสีไม่ตกดังใจ
ก็เราไม่เคยตื่นเช้ากะเขาสักที....
ฤทธิ์รัก
รักเอย ฤทธิ์เหลือล้ำ ......พรรณนา
แม้นต้องวายชีวา........หม่นไหม้
เพียงเคียงแค่ทิวา.........คราหนึ่ง
ความสุขที่อยู่ใกล้............เพลิงกล้า บ่เกรง
inspiration : ...
แม้นต้องวายชีวา........หม่นไหม้
เพียงเคียงแค่ทิวา.........คราหนึ่ง
ความสุขที่อยู่ใกล้............เพลิงกล้า บ่เกรง
inspiration : ...
Subscribe to:
Posts (Atom)