บทกวีเป็นศิลปะการจัดเรียงคำทำให้จรรโลงใจ ทำให้จิตใจเย็นลง มีสมาธิ ทุกครั้งที่ผมเขียนบทกวีเสร็จ ผมจะยิ้ม และอ่านทวนซ้ำไปซ้ำมา แก้ไขบ้างตามแต่สมองจะตรึกได้ในยามนั้น
แม้มีรักคราใดใจก็ทุกข์เหมือนจะสุขดีอยู่สักครู่หนึ่งถึงคราจากก็โศกใจใฝ่คะนึงแม้หวานซึ้งแต่เจ็บช้ำอยู่ร่ำไป
Post a Comment
No comments:
Post a Comment