หวานเป็นลม ขมเป็นรัก(ลวง)

หวานเป็นลมขมเป็นยาท่านว่าไว้
รักแสนหวานพอผ่านไปเหมือนไอฝน
ดินโชยกลิ่นหอมหวลยวนให้ยล
หยดหยาดฝนหล่นสะพรั่งงดั่งเทพริน

เหล่าพฤกษานานาพันธ์พลันสดชื่น
แสนระรื่นฝนประโปรยเจ้าโชยกลิ่น
ภุมราแลปัษามาดื่มกิน
เพียงหวานลิ้นแล้วสิ้นหายในสายลม

พลันฟ้ามืดจืดจางช่างน่าขัน
ที่สุขพลันจางหายกลายเป็นขม
เคยหวานชื่นระรื่นกายในสายลม
กลับกลายขมดั่งโอสถให้จดจำ

ที่เคยขื่นขมมาจึ่งกล้าสู้
เคยเรียนรู้ยามฝนซาช่างน่าขำ
ฟ้าเคยใสใยกลายจืดแล้วมืดดำ
คอยเฝ้าย้ำบอกค่าว่ารักลวง.....