บทกวีเป็นศิลปะการจัดเรียงคำทำให้จรรโลงใจ ทำให้จิตใจเย็นลง มีสมาธิ ทุกครั้งที่ผมเขียนบทกวีเสร็จ ผมจะยิ้ม และอ่านทวนซ้ำไปซ้ำมา แก้ไขบ้างตามแต่สมองจะตรึกได้ในยามนั้น
ยามทุกข์หม่นหมองไหม้ในกายเจ็บแปลบแทบวางวายอาสัญชอกช้ำน้ำตาแล้งแห้งครันเหมือนใจพี่พี่สะบั้นวันไร้เธอ...
Post a Comment
No comments:
Post a Comment