Thursday, September 01, 2005

katrina

ลมกระโชกโบกพัดสะบัดซ่า
พระพายพัดซัดมาทั้งห่าฝน
ดังอื้ออึงหวีดหวิวอลวน
มีศพคนลอยเกลื่อนในเถื่อนธาร

พอน้ำลดลำแดดก็แผดเผา
ไร้ร่มเงาหลบเพลิงกล้าที่พล่าผลาญ
ใจมลายเหลือกายเปล่าให้ร้าวราญ
สูญสิ้นทรัพย์ศฤงคารย์แม้บ้านเรือน

inspiration: katrina

5 comments:

Anonymous said...

ลมกระโชกโบกแค่ไหนไม่เคยหวั่น
พระพายพัดซัดพลันไม่หวั่นไหว
ยอดหญิงแกร่งอย่างฉันไม่กลัวใคร
แต่เห็นศพคนลอยไปใจสั่นรัว

เดินเลาะตลิ่งไปตามสายน้ำ
แดดแผดเผาจนคล้ำดำถึงหัว
เห็นร่างลอยเปลือยเปล่าเราชักกลัว
มองชัดๆโอ้ทูลหัวผัวเราเอง...

Puey said...

ซากใคร ที่ใด ไหนเล่า
ลอยเน่า ตามทาง รางน้ำ
หญิงสาว เจ้าเฝ้า ติดตาม
หยดน้ำ ตาเปรอะ เกรอะกรัง

Anonymous said...

ดวงดาวดาษดื่น
ใยบ่ชื่นบ่รื่นรมย์
ไร้คู่มาอยู่ชม
ใจจึงตรมอยู่ทุกยาม

Anonymous said...

มาอยู่เสียไกล หาไม่เจอเลย
ร่วมไว้อลัยด้วยคนจ้า

Anonymous said...

(โคลงสี่สุภาพ)


ยินดีพบท่านแล้ว . . . ยอดคน

ที่หนึ่งเหนือหมู่ชน . . . เยี่ยมไซร้

กลอนกานท์เก่งเก๋ากล . . . กลายกลับ

วอนพี่สอนข้าให้ . . . คล่องบ้างเถิดหนา




ยินดีที่ได้พบครับ ขอไว้อาลัยย้อนหลังนะครับ หากวันใดเจอกันหมด อย่าลืมมาต่อกลอนเล่นกันอีกนะครับ ขอบคุณมากๆ ครับสำหรับคำแนะนำครับ